गजलिका, अमेरिका बसूँ भन्छ यो मन नयनभित्र तिम्रो इरादा छ कस्तो त्यो मनभित्र तिम्रो कतै बोल्न
[ पुरा पढ्नुहाेस् ]नवराज न्यौपाने ’मौन’,गोरखा सँगै बस्ने थियो आशा टुट्यो है बाध्यताले वचन राम्रो दिएँ मैले कहाँ ल्यायो
[ पुरा पढ्नुहाेस् ]सुशील रिजाल, किर्तिपुर, काठमाडौं भुलेँ प्यास सारा नसाको रहरमा छु रम्दै म आफैँ विघाती जहरमा निराशा
[ पुरा पढ्नुहाेस् ]बिष्णुकुमार बराइली मिरिक, दार्जीलिङ ऊ सोच्छ आफैँ बनेछु नायक छ स्वर नराम्रो बनेछ गायक छ काम
[ पुरा पढ्नुहाेस् ]उत्तम विचार, नुवाकोट ठुला मान्छे दम्भ गर्छन् र सानाको अर्थ हुन्छ गरे चम्चाले भने दम्भ काँटाको
[ पुरा पढ्नुहाेस् ]जेबि जिज्ञासु, नेचासल्यान, सोलुखुम्बु म साधु मान्छे पिएर आएँ भुलेँ सिमाना मिचेर आएँ सहेँ सबै घाउ
[ पुरा पढ्नुहाेस् ]अरुण खड्का, किर्तिपुर, काठमाडौं पोल्न देह बाबाको घाट धाउँदै होला जल छरेर शवमा ऊ खुब रमाउँदै
[ पुरा पढ्नुहाेस् ]उत्तम विचार, नुवाकोट छौँ मर्न बाध्य जिउँदै बांँचिन्छ भन्ने छैन मागेर वय कसैले थपिदिन्छ भन्ने छैन
[ पुरा पढ्नुहाेस् ]एक नारायण चापागाईँ, दाङ प्रेमको बनाऊँ कतै सहर आँसु नै नबग्ने बनोस् प्रहर कम भएर पानी
[ पुरा पढ्नुहाेस् ]केशवप्रसाद ढकाल ’प्रीतबीज’, गोरखा दीप सामु पुतली फन्को लगाउँदै होला ज्यान फाल्न आफैँ उल्टो रमाउँदै होला
[ पुरा पढ्नुहाेस् ]डा.ठाकुर मोहन श्रेष्ठ, काठमाडौं धन हुनेले ढुङ्गोमा दुध खन्याउँदै होला जो गरिब छ ऊ भोकै दिन
[ पुरा पढ्नुहाेस् ]